Yedinci Bölüm- Aylin ve Deniz

"Senin iç güveysi ne yapıyor?" Dedi Deniz gülerek. Elindeki kahve fincanlarından birini Aylin'e uzattı.

"Ay Deniz, aşkolsun ya, duymasın sakın." Dedi Aylin alınmış bir sesle.

"Hala senin öyle kompleksli bir adamla evlendiğine inanamıyorum." dedi Deniz. Sonra düzeltti. "Gerçi hala evlendiğine de inanamıyorum ya!"

"Feyza aradı." dedi Aylin, Deniz'in tepkisini ölçmeye çalışarak gözlerini kısıp. Feyza 
Teoman'ın ablasıydı. Aylin'den nefret ettiğini asla gizlememişti. Bir kaç kez samimiyetsiz doğum günü kutlamaları için birbirlerini aramak zorunda kalmaları dışında telefon numaralarını kaydettiklerinden beri pek kullanmamışlardı.  Deniz zaten iri olan gözlerini kocaman açtı: "Hangi? Teoman'ın Feyza?" dedi.

"Teoman'ın Feyza." dedi Aylin. Konuşmayı başından sonuna kadar, tek bir harfini bile atlamadan anlattı. Feyza "Aylinciğim" diyerek konuşmaya başlamıştı ki bu Teoman yanımda demekti. "Bir şeyler duydum, çok üzüldüm, gerçek olmadığını ümit ediyorum" demişti ki bu da Teoman duyduklarını teyit etmemi rica etti demekti. Çünkü Feyza asla onunla bu kadar ilgilenmezdi. "Evlenmişsin?" dedi Feyza. "Evet" dedi Aylin kısaca. Oluşan sessizlikten Teoman ve Feyza'nın nasıl devam edeceklerini işaretlerle tartıştığını tahmin ediyordu. "Neden?" dedi Feyza ama fısıldayarak küfür ettiğini duydu Aylin. "Aşık oldum" dedi. Kısa, net ve gerçek bir cevaptı ama Feyza ikna olmadı. "Evlenmek istediğini söyleseydin belki.." dedi sonra durdu "Evlenme meraklısı bir kız gibi durmadığın için..."dedi tekrar durdu. Söylediği her şeye Teoman'ın itiraz ettiği belliydi çünkü Feyza  laf sokma fırsatlarını asla böyle yarım bırakmazdı. "Ben evlenmek istediğim için değil, aşık olduğum için evlendim Feyza." dedi. "Yirmi üç yaşındasın daha" dedi Feyza. Bununla ne demek istediğine Aylin hala emin değildi. "Ee?" dedi Aylin. Feyza derin bir nefes aldı. Teoman yanında olmasa muhtemelen bir daha görmeyeceği Aylin'den nefret ederek geçirdiği altı yılın acısını çıkartırdı ama "Ne yapalım, mutlu ol." dedi ve kapattı.

"Nereden duymuş ki? " Dedi Deniz şaşkınlıkla.

"Ortak arkadaşlarımız var demek ki bilmiyorum, internetten gördü birileri, söyledi ya da kendisi gördü" dedi Aylin. Sonra ekledi: "Feyza'dan beni aramasını isteyecek kadar beni sevdiğini hiç bilmiyordum."

"Deme öyle ya" dedi Deniz, "Bence o da kendince seviyordu. Senin istediğin gibi değil belki. Şövalyen gibi değil yani" Dedi gözlerini devirerek. Aylin güldü. Aklına Tuna gelince içini sebepsiz bir mutluluk kaplıyordu. "Sahi" dedi Deniz "Nasıl ikna ettin sen onu senin dairede oturmaya?" "Annemi yalnız bırakamazdım Deniz" dedi Aylin. "Evlenmek istiyorsa orda oturmak zorundaydık. O da evlenmek istiyordu." "Ya ne çılgınsınız kızım" dedi Deniz. "Neriman Teyze'nin on gündür tanıdığın adamla evlenmene izin verdiğine inanamıyorum, senin evlenmene inanamıyorum, öyle bir adamla evlenmene hele hiç inanamıyorum" dedi. "Nesi var ya" Dedi Aylin kuşkuyla. "Çok yakışıklı, çok çılgın, deli, aşık, romantik, sevgi dolu. Daha sayayım mı?" "Kıskanç, kompleksli ve bencil." dedi Deniz. "İki gün sonra benimle görüşmeni de yasaklarsa görürsün." "Saçmalama ya!" dedi Aylin. Tamam, Tuna kıskançtı. Bazen düşüncesizce davrandığı da oluyordu ama o kadar da değildi. Anlatınca hatasını anlıyor, özür diliyor, gönlünü almak için elinden geleni yapıyordu.